سلام

من ابتدا از امروز شروع می کنم. پنجشنبه ای که بعد از یک تزریق دلچسب باشد بهتر از این هم نمیشود. درد بعد از تزریق اینترفرون تنها با خوردن ژلوفن کم می شود. به سرم زده چند پکی هم به سیگار بزنم که فعلا حوصله اش را ندارم. نمی دانم کی قرار است از دست این دردها تمام شوم. چند روز پیش دستم زخم شد هنوز هم می سوزد. درد هم خوب نشده است. من هم تلاش می کنم این دردها را به گوشه ای بفرستم و زیاد هم به آن فکر نکنم. درد هایی که می آیند می روند. به همین خاطر تلاش می کنم.بماند. ذهنم هنگ است. می خواهم بروم یک گوشه ای بخوابم. ای کاش امروز به مرخصی می رفتم. اما نه. در خانه ماندن هم حوصله می خواهد که من هم ندارم. بروم. نوشتن هم حوصله می خواهد. انسان نمی تواند بی خود بنویسد که.